Ein rolig kveld....

For å følge opp forrige innlegg kan eg starte meg å informere om at eg har eg fått jobb i PVS, Pedagogsk Vikarsentral, Bodø. Til no har det blitt to veker jobbing, men ikkje på skule slik eg hadde håpa på. Derimot har eg vore innom to barnehagar og til mi store overrasking var det utruleg kjekt, ja over all forventning rett og slett! Mange herlege ungar har eg fått leike med, lese for, akt med, trøysta litt og krangla med. Eg tar gjerne litt ekstra barnehagejobbing vidare framover våren, men håpar samstundes på at det også trengs lærarar snart...

I kveld sit eg ved kjøkkenbordet i Helskogveien 12. Eg har hatt ein skikkeleg kosekveld med Hanna og Aurora, ein kveld full av herjing, leik og sang, barne tv og nysteikte lappar til kvelds. No er begge småtrolla i seng, så vakre og fredlege ligg dei på kvar si pute. Når freden no har senka seg har eg rota fram Kristin sine interiørblad og laga meg ein liten kveldskaffi. Kristin har investert i kaffikvern, så i kveld vart smaken berre endå betre enn vanleg!

Jobb jobb jobb

Det er berre nokre få månader igjen til eg er ferdig utdanna faglærar i idrett. Den siste tida har eg vore på utkikk etter spanande stader å søke jobb, men det er langt mellom dei spennande stillingane. Eg har ikkje store forventningar i utgangspunktet, men berre det å få seg ein jobb blir eit stort steg vidare. Kor går veien vidare???? Spennande og litt skummelt......

Friske blomstrar

Denne triste vinteren i Bodø trengte litt oppfrisking. Fleire vakre blomstrar står no som små lyspunkt rundt i stova, vakkert og oppmuntrande!

Mandag kjøpte eg meg ein vakker liten persisk fiol eller Exacum Affine, ein nydeleg liten potteblomst. Håpar vi klarer å holde liv i den lenge!

I stovevinduet har vi plassert ein liten bukett rosa tulipanar, ved sidan av barnehagebilde av dei to småjentene "våre" her nord, Aurora og Hanna. Tre bukettar til prisen for to var vel verdt pengane. Då kunne eg gi vekk dei andre to, noko som nesten er like kjekt som å ha dei sjølv! :)

På eine høgtalaren vår står to kvte roser og lyser. Dette er dei to siste frå den nydelige buketten svigermor kom med forrige veke. Dei passer så godt inn under brudebilda på veggen :)

På peisen er orkidéen vår fremdeles i full blomst. Denne er eit kapittel for seg sjølv. Vi fekk den i forlovelsesgave av Silje for ganske nøyaktig eit år sidan. I sommar kom det nye blomstrar på den berre dagar før bryllupet, og den har blomsta med sin nydelege rosa farge sidan....

Veggen bak ovnen håpar vi å få ordna ganske snart også. Den er ikkje spesielt fin slik den står i dag, men med nye huseigarar i etg over skjer det masse både ute og inne om dagen så det er håp! Veldig trivelige folk som også skulle hatt ein blomst!

Mas på biblioteket

Mas på biblioteket er eit stort problem på høgskolen i Bodø. Er det tilfelle at studentar nord for polarsirkelen ikkje eig antenner? Når ein kjem inn på eit bibliotek, eller generelt i eit rom der det er heilt stilt, vil ein ikkje då tilpasse seg denne stillheita i respekt for den stillheita som allereie er der? Tidlegare har det vore fleire episodar der folk har utlevert seg sjølv gjennom telefonsamtalar på biblioteket, eg har overhøyrt eit foredrag om dei beste episodane av South Park, og eg har observert studentar komme ut frå lesesalen for å kjefte på folk som masar utanfor på biblioteket slik at ein høyrer det gjennom veggane og dørene. I dag, her sat vi fire studentar fordelt på tjue datamaskiner. Så kom det tre gutar traskande. Dei prata høgt, ein av dei sang og trallar medan dei andre lo. Alle vi fire som sat her i stillheit kikka opp, og eg må innrømme at eg, som dei andre tre, kasta irriterte blikk mot dei nykommarane. Vi sukka nok litt også, rista litt på hovudet og såg på kvarandre. Er det vanskeleg å skjønne slike signal? Det skal og seiast at vi ikkje prøva å kamuflere dei.

No sit det tre gutar og masar om utgåtte passord på studentprofilen, om nyhende på facebook og antal pålogga på fronter(2 stk for øyeblikket). Av oss fire som først sat her er vi berre to att. Dei andre fór....

Dette vart eit uttrykk for frustrasjon. No er eg ferdig med det. Greitt å kunne legga av seg irritasjonar på bloggen.

Sør-Afrika

Vi fyrte i gang det nye året med ein skikkeleg storviltsafari. Ei veke med sol og varme og ville dyr, eksotiske dagar..... Sør-Afrika har uendeleg masse å by på. Kun ein liten flik av dette fekk vi opplevd, men det var likevel nok eil å fylle oss med inntrykk og opplevingar. Eit bloggeinnlegg får berre fram ein liten flik igjen av det vi fekk oppleve. Nokre bilder følger, men lydar, stemning, lukt og følelsar, -det må opplevast......

Velkomstdrink ved lodgen vår, Hojo Hojo, Mathias i front.

Ole Ragnar ein smule skjelven, i ein open safarijeep ganske nært løvene!

Løvefar stenger veien.... Ikkje så masse å gjere med slikt!

Familien Zebra var òg ute på tur! Pass opp for løven!

Et skikkelig stilig toalett midt i Krüger nasjonalpark!

Nydelige fjell!!

En sliiiten safariturist. Ein dag var vi oppe 06.00... Dei andre var det opp og hopp kl 05.00. Ein av vaktane kom luskande, stilte seg utanfo teltet og ropte "Good morning! Wake up-call!" Når vi var på beina såg vi kanskje nokre antiloper beitande utanfor teltet eller apekattar sprettande rundt i tretoppane. Ikkje før til frukosten kom elefanten traskande rundt i nabolaget....

Slik runda vi av kveldane. Herlig mat i godt lag! Impalakjøttet var kanskje høgdepunktet på matfronten. Nammm.....

Kanskje får vi mulighet til å oppleveve meir av dette fantastiske landet ein gong....?

God jul!

Eg må få ønske alle ei riktig god jul og eit godt nytt år!
Følte det var på tide å meddele at den andre av dei to eksamenane også er unnagjort. Det vart juleferie i år og!

I dag for Frekhauggjengen heim att etter to dagar på Bildøy. I natt var vi 14 stk under same taket her. Det var fullt rundt bordet, men utrulig god stemning og mykje liv og leven! Koselig!

Dette er siste jula her på Bildøy. Om nokre månader flytter mamma og pappa tilbake til Frekhaug og det blir nok både kjempekjekt og praktisk for heile familien vil eg tru. Men enno skal vi nyte nokre juledagar her i fred og ro. Snøen ligg endå, sjølv om temperaturane har stege litt. Stemninga er god. Julefreden er herleg!

Ein av to unnagjort

No har eg levert eksamensmappa i historie. 15 min før innleveringsmappa stengde fekke eg telefon frå høgskulen i Volda. Då blei eg litt engstelig! Men emneansvarleg hadde sett at innleveringsmappa mi enno var tom, så ho ringte like godt for å forsikre seg om at eg ikkje hadde gløymt det heile. Stilig? Så eg e ferdig med 60stp og godt fornøyd med at det e gjort! Eg har ingen planar om å stryke.

(takk til Japan som eg har hatt den glede av å få skrive sluttoppgåve om)

Hurra=) No feirar eg med å IKKJE gå på forelesning i idrettspsykologi og barns motoriske utvikling. Den eksamenen får komma når den kjem. Alt har si tid, står det så fint i Bibelen, og det e så sant så sant......
Herlig. Trur rett og slett at eg drar heim og lagar middag.

Mot adventstid

Mørketida har komt til Bodø. Dagane blir kortare og kortare. Enno lar snøen vente på seg. Vi ventar tålmodig.....

Samtidig er det hektiske dagar. Innspurten på skulen med eksamenar og oppgåver tar det meste av tida. I går var det siste skriftlege eksamen i historie som vart gjennomført. I dag feira eg at den var unnagjort, med eit par timar på jobb på Bok og Media. Vindusutstillingane er no så godt som klare før julerushet starta. Det vart ganske bra om eg skal sei det sjøl..

Men vi prøver å kose oss litt, ektaparet Norheim Jenssen, innimellom. No står kaffimaskina og varmar seg så får vi sjå ka den byr på etter kvart. Vi har vore i lag i to år i dag!

Lisabon

Å, det e godt å vera på ferie i varmare strøk mens nettavisene melder om at snøen har meld sin første og lettere kaotiske entré i Bodø. Her kan vi derimot tasse rundt i slippers og shorts, sitte på fortauskafé og drikke kaffi, besøke antikvitetshandlere, slappe av og lade opp batteriene, you name it..... Det e så enormt masse å oppleve her, vi e allerede fulle av intrykk og turen e såvidt begynt=) Joho!
Vi ses folkens!

2 på ein dag: ny rekord!

Forrige innlegg var om store og små gleder den siste tida. Det som ikkje blei nemnt var den supre mannen min som også gjer dagane ekstra gode. Her kjem nokre glimt av Ole Ragnar.

Vi er stadig ute på farten. Ole kjører ganske bra(i følge krik-Johannes). Han liker å høyre på musikk i bilen og gjerne synge med, eller spele liksom-trompet til.
Ole speler fotball på NBI eller Nedre Beiarn Idrettslag. Her speler dei kamp på Aspmyra mot Bodø/Glimt. Merk at Stig Johansen vandra rastlaus omkring rundt heimelaget sin benk kampen igjennom. Han var ikkje ein gong i troppen denne kampen....

Vi har fått ny stasjonær pc i dag. Ole pakker entusiastisk ut og skrur sammen.

Oppdatering

Dette blir eit lite innlegg om litt av kvart. Først og framst føler eg eit sterkt behov for å dele min frustrasjon i forhold til veret. No har vi hatt fleire veker med ELNDIG ver, utan å overdrive. Det er surt, regn vind og mørketida nærmar seg. Det som er herlig er at ein faktisk kan kose seg ute i slikt ver, nyte den friske naturen, dra på tur og bli kald og våt. Men då er det jammen godt å komme inn igjen og til varme klede ein god dusj og gjerne ein god kopp kaffi med noko godt attåt! Her er nokre små og store gleder frå dagane i Bodø:

Ut på tur med KRIK! Her på Engabreen, en brearm på Svartisen forrige helg.


Bileta frå bryllupet er komt! No skal dei inn i album =)


Nybakte blåbærmuffins! Mmmmmmm......


Den fantastiske kaffimaskina vår som lagar nydelig kaffi i alle variantar!

Bilda som Hanna har laga og hengt opp på stoveveggen. Dei får alltid fram smilet!

Klatreidyll

Det har vert mange regtunge dagar her i Bodø sidan vi kom tilbake etter sommaren, men nokre godversdagar har dukka opp innimellom og dei har vi prøvd å ta vare på.Det er deilig å vere ute og nyte livet! Med klatresko og kaffi på termosen blir det både kos og utfordring!

Ole Ragnar varmer opp og leiker seg på dei "lette" rutene.


Ein liten pause etter nye "erobringar" i godveret. Sjølv for ei som gjerne foretrekker klatring i tau må buldring på Mjelle må være noko av det herligaste som finst. Kor finn ein finare omgivnader.....?


Vakker utsikt over byen frå Rønvika. Ole kosar seg med kaffien og nyter sola! Bli og fornøyd=)


Lykken er å vere to!

Kos i hus og mark

Kvardagen her i Bodø er no i anmarsj. Kanskje har de trudd at den allerede var godt i gang? Hnei, du! Min mann begynte med forelesningar mandag og har vore flittig student fram til og med i dag. Eg på mi side har vore heime og kost meg. Med litt småputling i huset, litt rydding, litt vasking, litt kaffikos og masse god lesing har det vore ei herleg veke.... Ikkje det at er liker at Ole Ragnar må tidleg opp og ut på morgonkvisten! Det er berre herleg å styre litt på eiga hand og på same tid glede seg til å få sin kjære heim på ettermiddagen.

I går var eg på bærtur med Silje. Har høyrt om fleire som har vore på tur i det siste i området rundt og utanfor Bodø og at dei har funne mykje bær. Det ville eg og! Men vi gjekk derimot ca fem minutter fra høgskulen, oppover i lysløypa. Der fann vi masse herlige blåbær.... Det undrar meg at ikkje fleire brukar området der meir til tur og trim! Derimot er det utruleg mange studentar som betaler i dyre dommar for å trene INNE på treningsstudioa rundt skulen. Ikkje får dei sol der inne ein gong....

Konemor og husbond

No er vi lukkeleg gift! 1. august var den stooore dagen, og den var heilt super. Vi storkoste oss frå ende til annan. Eg må sei at den dagen sveva eg på ei rosa sky, rett og slett.

I tida etter bryllupet har vi hatt tid til å mimre, sjå bilder og video, sett på gåvene vi har fått og lese utruleg mange flotte og koselege kort. No når vi endeleg er komt på plass i Bodø får vi kjenne korleis det er å vere gift. Kvardagen er på veg og studiestarten nærmar seg. Det er godt å vere to, å ha ein heim i lag og gå framtida i møte i lag. Eg har rett og slett fått meg ein fantastisk mann, det seg eg meir og meir for kvar dag og det set eg enormt stor pris på.

Kvinner og menn her og der

"Lærerinnenes Misjonsforbund er et "støtteselskap" som støtter misjonsarbeid gjennom andre organisasjoner. De 2.200 medlemmer gir til sammen ca. 2,5 millioner hvert år til arbeid i mer enn 10 land gjennom en rekke ulike organisasjoner. Opp mot 20 misjonærer er støttet av Lærerinnenes Misjonsforbund"

(http://misjon.info/Laererinnenes-Misjonsforbund.616.0.html)

Lærerinnenes Misjonsforbund har i desse dagar årsmøte på Bildøy Bibelskule. Vel er gjenomsnittalderen på deltagarane høg, det er ikkje mange under pensjonalder i gangane her, men snakk om ivrige damer med imponerande givarglede! Nokre menn er det også med, men enno har ikkje dei så veldig mykjed dei skulle ha sagt...

Som resepsjonsvakt får eg med meg mykje av det som skjer og ei av dei mest sentrale sakene så langt er eit eventuelt navneskifte på den vesle organisasjonen.
- Skal "Lærerinnenes misjonsforbund" forbli nettopp dette eller vil vi i framtida møte på eit "Lærernes misjonsforbund" som også ønsker å inkludere menn i mykje større grad i sin organisasjon og sitt arbeid? Etter tredjerøysting vart det 38 røyster for ei navneendring medan 36 røyster tala i mot. Resultatet er lite overbevisande og det gjenstår å sjå om det vil føra nokon stad hen med det første.

I Molde pågår no Indremisjonsforbundet sin Generalforsamling. I 2007 opna dei for at kvinner skulle kunne velgast inn i forbundsstyret. I mangel på éi lita stemme skjedde ikkje det den gong. I år var det fleire som trudde at tida var inne, men heller ikkje denne gongen vart det slik. Det mangla tolv stemmer....