En dag på jobben

Snart er oppholdet mitt her nord over. I morgon snur eg nasen sørover igjen. Det blir godt! Men eg har jammen mange fine opplevingar med meg heim også! Nokre små glimt under.

Minstemann kun 5 år, kast ball over nettet i ein god halv time og glisa og lo minst like lenge!

Sjekk stilen!! Utruleg bra =)

Ein liten gymsal er meir enn stor nok!

Dagens utfordring var minivolleyball med innføringsklasse i alderen 9-14 år, med eit begrensa norsk språk, men eit enormt konkurranseinstinkt! I kveld står langnetturnering i Hammerfest for tur. Det blir spennande å sjå kor mange som dukkar opp!

Ha ein fin dag!

TIlbake i Finnmark

Ei ny arbeidsveke i Finnmark er i gang. Reisa nordover gjekk ikkje heilt etter planen, men det gjer heller ikkje mange flyreiser nord for polarsirkelen i vintersesongen. Men etter ein strabasiøs tur der ikkje få bøner vart sendt oppover, var eg ein time over midnatt innlosjert på min vesle studenthybel. Her er det triveleg, men enkelt! Eg deler også bad med ei jente eg enno ikkje har møtt, men eg veit ho likar å svømme då det hang ei badedrakt og badehette til tørk på badet i går kveld.

I dag har eg vore på skulebesøk på Aronnes barneskule. Saman med 4. klasse der var det høg stemning og mange ballar i lufta! Utruleg kor god stemning det kan bli av litt minivolleyball og ein ivrig gjeng med 10åringar! Det burde fleire få med seg!

No går turen straks vidare til Kvalsund som eg meiner å ha nevnt tidlegare i bloggen. Dette er ein skikkeleg ingenmannsstad, men likevel spirer og gror det i det ferske volleyballmiljøet der. I løpet av veka håpar eg at gjengen der er registrert, noko dei også sjølv vil. Utfordringa er å få med dei vaksne som støttespelarar til dei unge.

Kvalsund kommune er stor, men tettstaden kvalsund bitteliten. På søk etter kart over Kvalsund kom det stort sett opp scooterløypekart.

Fleire oppdateringar kjem det nok om ikkje altfor lenge. Kan avslutte med ein vérrapport. Alta har i dag vist seg frå ei strålande side, men snø, sol(!!) og vindstille. det er nydeleg vinter her, ikkje Bodøvinter, men vinter slik vinter skal vere. Endeleg kjem dunjakka og vinterskoa til sin rett!

Ha ein fin dag!

Meir Nord-Norge

Førre månad var eg i Finnmark. Du har kanskje lese om Kokelv lengre nede på bloggen? Men ikkje heile Finnmark er like aude som det. Hammerfest til dømes.

Hammerfest er ein av verdas nordlegaste byar med 6800 innbyggjarar, 8500 i kommunen. Byen har ei utruleg spennande, men óg tragisk historie, mellom anna då byen vart totalt ruinert mot slutten av 2. verdskrig. Resten av historien er verdt eit lite studie. Byen kom på UNESCOs verdsarvliste i 2005 med nordligste målepunkt i Struves meridianbue, som eitt av fire norske punkt, alle i Finnmark.

Byen er omgitt av vindskjermar. Her er forblåst, men flott, ikkje minst det blå vinterlyset!

For ein vestlending var dette fisketorget i sentrum av Hammerfest lite imponerande.

På skiltet: Fiskemat. Viltbutikk "Langt mot Nord"....

Og her er utvalget. Selgarane sat inne i bua og prata høglydt, slik vanleg er på desse traktene.

Elles kunne byen tilby kjøpesenter og bibliotek, kaféar og stengte gater der vegarbeid pågjekk. Ikkje ulikt dei fleste andre byane i vårt langstrakte land!

Kokelv

Har nokon høyrt om denne plassen? Ikkje hadde eg det før planlegginga av Finnmarksturnéen. No har eg vore der, men dei som ikkje har spesielle ærend hit, kjem nok aldri til Kokelv. På ei side er jo det litt synd, men samstundes greit nok. Det var ikkje mykje å ta seg til her, men det som er så fint med sånne plassar er at folket har god tid, dei pratar med kvarandre og dei møter opp når det skjer noko i bygda.

Kvifor ikkje slå av ein prat med dama i kassa på service mat? Eller sei til bussjåføren kor du skal, så kjærer han deg like godt til døra?

Kyrkja i Kokelv var som resten av Kokelv og fleire andre område i Finnmark brend og jamna med jorda under krigen. Men på 60 talet kom det ein gjeng med tyske ungdommar opp hit og bygde opp ei ny kyrkje i Kokelv. Ei vakker kyrkje med ein spesiell historie.  

I Kokelv sentrum, med andre ord utanfor butikken, der eg venta på bussen. Litt bagasje må ein ha med seg.

U-hjelp til Nord-Noreg

Er godt i gang med jobben som utviklingskonsulent. Det har slått meg at eg arbeider med u-hjelp. Det kunne eg forsåvidt ha sett for meg litt tilbake i tid, men tanken om Nord-Noreg som u-landet og u-hjelparbeidet volleyball har aldri streifa meg. Men slik vart det, og no er eg midt i tenesta.

Førre veke var eg i Troms, nærare bestemt Husøya. Du har kanskje fått med deg ein bit av tv-programmet "Da damene dro" som handla om nettopp denne plassen? Sjølv såg eg ikkje dette, men etter dagane eg fekk tilbrige der har eg ikkje vanskeleg for å tru at tv-serien var intet mindre enn god underhaldning. Den stemninga og humoren der var eit sirkus i seg sjølv, til og med på lærarrommet og på volleyballtrimmen.  

Under opphaldet vart eg innlosjert i det første huset som vart bygd på Husøya. Det var eit nydeleg hus, nyleg oppussa og no eigd av bygdelaget. Men det vart snakka høgt om at det spøka i huset! Sjølv merka eg ingen ting til det(men ja, eg sov med Bibelen under puta)...

 Bilde av eit gammalt bilde av det gamle huset.

Det gamle, men nyoppussa huset. Utruleg fint!

Eine stova i huset. Sjølv om det meste var renovert var den gamle stilen tatt vare på.

No er eg i Vest-Finnmark. her er det også mange små stader i grisgrendte strøk som er verd ein tekst. Det kjem heilt sikkert meir med tida, om volleyball, om historie, menneske og natur.