Det spirer og gror

Midt i skuleinnspurten treng ein små kjærkomne avbrekk.

I dag nytte eg eit slikt i den vesle hagen vår. Vi har ikkje mange kvadratmetrane, men dei vi har set vi stor pris på, og prøver å gjere det beste ut av.

I fjor gjorde eg om eit stort hol i den uferidge platninga utanfor til eit lite bed.

Det vart sett ned nokre grøne buskar som no så smått har begynt å vakne til liv att med små skudd.

Ole Ragnar planta tulipanlaukar i haust som no har begynt å blomstre.

I kveld har eg supplert litt med små sviblar og andre småplanter. Når sola forhåpentligvis får arbeide litt med desse i tida framover vil beda bli så vakre atte!

Slike små oppmuntringar trengs i ei tid der ein kjenner seg heller tom innvendig, foruten tørr kunnskap om metode og motivasjonsteori. Ironisk nok.. 

Når ein då sit inne og skriv er det godt med nokre oppmuntringar innandørs også. Blomstrar frå svigermor er då kjærkomne i stova.