Gullet e heme, det var eg og....

Forrige veke hadde eg besøk fra Oslo. Marit kom fra Fjellhaug og lagde middag til meg mens eg var på skulen. Vi spelte gitar på kjøkkenet og imponerte det flerkulturelle miljøet på huset med sang og spel=) Ellers blei det et par løpeturar til bussen og til trening. Men det har ingen vondt av, spesielt ikkje etter daglige dosar med is og sjolkoladesaus! Yum...

I helga reiste eg heim, optimistisk og gira på gullfest. Det blei ingen gullfest, hverken etter KRIK-cupen eller Ålesund kampen.... Festplassen var ingen festplass etter den kampen og det blei ein heller rolig kveld hos Ebbesvik/Thomsen på Eidsvågneset.
Mandag skulle eg nordover igjen, men då slo kroppen seg vrang og eg tilbrakte mesteparten av døgnet på badet mellom do og ei bøtte, meir eller mindre bevisst med håvet på ein stol.. Returreisa blei utsatt, men eg var i det minste på rett side av polarsirkelen da gullet blei sikra=) YE!



Ja gullet e heme, men eg e i Bodø. Her e det ikkje mange som feire eller i det heile tatt glede seg over det. Men kem har ikkje hørt om Simms lov?
"Dess større grad av ytre press, dess bedre blir gruppen indre samhold."
Her e det fint få som har sansen for Brann, men då blir altså eg(gruppen)berre meir gira. Men ennå har eg til overs å møte på en nordlending som ikkje like bergensarane! Tvert i mot har alle positivt inntrykk av de, men veldi få har sjøl vert der.... Ka har de ikkje gått glipp av?! De skulle bare visst=)