godtfolk...

Då var det mangagskveld (natt?). Alvoret tar til igjen, ferien over for denne gang. Fem dagar i Paris var jo ganske stilig, de har masse å by på der i byen. Har nok ikkje fått sett alt, men pritty much, det må eg sei. I kveld hang eine sokken fast i helen når eg skulle ta den av, har nok vert litt for ivrig i litt for kjipe sko... Men det e nok ikkje det eg kjem til å huske når eg ser tilbake på denne turen med ei lengtande tåre i augekroken, eit av høydepunkta var dagens tur til Montmartre, med m.a. Moulin Rouge og Sacre Cæur, og ein ivrig tostemt(det skjønte eg ikkje heilt) syngande gitarist med beatles på hjernen som hadde rota seg inn på metroen, for ikkje å snakke om kinesiske gitarmannen på kyrkjetrappa som underholdt med "losing my religion" (gåmann...).

Silje og Linki har vert eit artig reisefølge, men eg må få meddele at eg var førstemann opp og ut samtlige formiddagar. Kjøpte til og med avis og baguett og fransk kryssord og eg veit ikkje alt, før de to slepte seg ut av drømmeland. Og korleis vi klare å stadig rota oss borti de verste pengesluk av alt slag forstår eg ikkje. E det tilfeldig eller ikkje?? Vi kan vel ikkje skryta på oss å vera av den typen som drite penga heller. Heldig for oss, evt. dei som venta på å få oss heim, var flybussbilletten ein euro billigare enn vi først trudde; vi hadde nok peng likavel, med ein god margin på 95cent. Ellers var Disneyworld et kapittel for seg sjøl, no veit vi iallefall korleis det ser ut der. Vil relatert til det komme med ein del av ei strofe fra en av Trond Viggos mange gode låtar. Føler at den snakker for seg:
"kø, vi står i kø, at vi ikke blir sprø. Du stiller opp bakerst, håper tia vil fly,men når du kommer forran er du bakerst i en ny".


Her nord forstår eg at det har vert gode dagar med sommar og sol. Ikkje minst ein susande Brannseier som vi desverre berre fekk telefonisk oppdatering frå! Snakk om å gjera det meir spennande enn det som e sundt og nødvendig... Men takk, likevel.

No glede eg meg kanskje litt til å komma i gang med kvardagslige sysler igjen. Have you missed me guys? Spørs vel om dåkke merka at eg var borte.... Uansett går det mot mørkare tider og høstlige vindar, det tar vi med knusande ro inntil vidare. Blir det for gale tar vi ein ny tur.